เปิด web ไปเรื่อยๆก็ไปเจอบทวิจัยแปลกๆเข้า...

 

Listening to mozart reduces allergic skin wheal responses and in vitro allergen-specific IgE production in atopic dermatitis patients with latex allergy.

Kimata H.

Department of Allergy at Ujitakeda Hospital, Kyoto, Japan.

In atopic dermatitis patients with latex allergy, listening to Mozart reduced skin wheal responses induced by latex, but not by histamine, whereas listening to Beethoven failed to produce similar results. Listening to Mozart also decreased in vitro total IgE and latex-specific IgE production with concomitant skewing of the cytokine pattern toward the Th1 type, that is, an increase in Th1 cytokine production and decrease in Th2 cytokine production by peripheral blood mononuclear cells, whereas listening to Beethoven failed to do so. These results suggest that therapy using specific types of music may be an effective treatment of allergic diseases.

 

 

 

ด้วยความตื่นเต้นเลยก็อปมาลง blog ซะเลย...

 

 

แปลสั้นๆได้ดังนี้...

เพลงของโมซาร์ททำให้อาการของคนแพ้ถุงมือยางดีขึ้น ในขณะที่เพลงของเบโธเฟ่นไม่ให้ผลเช่นนั้น

สั้นดีแมะ

 

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้... เค้าไม่ได้บอกอ่ะ

แต่เดามั่วๆเอาว่า เพลงของโมซาร์ทมีโครงสร้างไม่ซับซ้อน แต่มีโทนที่สนุกสนาน

เพลงของโมซาร์ททำให้ผู้ฟังมีอารมณ์เบิกบาน สนุกสนาน เป็นการมองโลกในแงบวก (optimism)

ในขณะที่โทนเพลงเบโธเฟ่น โครงสร้างไม่แน่นอน มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

เลยไม่ให้ผลในการผล่อนคลายที่ดีเท่าล่ะมั้ง.. มั่วสุดฤทธิ์

 

น่าจะวิจัยต่อไปอีกนะว่า แล้วถ้าฟังเพลง rock ล่ะ.. อาการของเขาจะแย่ลงกว่านี้รึเปล่าหนอ...

 

ม้ากะซ้งเป็นพระเอกเลย

 

ม้าอ๊วกเป็นพระเอก

ซ้งก็ไม่แพ้กัน พระเอกนารุโตะ...

 

ประหยัดเวลาอ่านดีป่ะ...